Alma Thomas

Thomas didn’t change art history, but she gave it a twist that merits attention, respect, and something very like love.

Curriculum Vitae

The VRC has cataloged 16 images from Alma W. Thomas: Retrospective of the Paintings. These images are available to the SCAD community in the Digital Image Database with an active MySCAD log-in.

Images clockwise from top-left:

Thomas, Alma. (1970). The Eclipse. Acrylic on canvas. 62 x 49 3/4 inches. National Museum of American Art, Washington, DC.

Thomas, Alma. (1973). Wind Sparkling Dew and Green grass. Acrylic on canvas. 69 x 50 inches. Fort Wayne Museum of Art, Fort Wayne, Indiana.

Thomas, Alma. (1976). Scarlet Sage Dancing a Whirling Dervish. Acrylic on canvas. 72 x 42 inches. Private collection.

Thomas, Alma. (1976). Wind Tossing Late Autumn Leaves. Acrylic on canvas. 72 x 52 inches. New Jersey State Museum, Trenton, New Jersey.

View original post

Irasos, written stitches from Kalotaszegi

Cutting Edge Stitches & Seams

IMG_1814IMG_1822IMG_1823IMG_1824IMG_1827IMG_1829

Stitches with cotton over hemp or linen fabric, from the region of Kalotaszegi, or Calata, close to my home town of Cluj.

This is a traditional hungarian/romanian stitch.

I’ve been lucky enough to have amazing Hungarian neighbours, living next door to my mom in Cluj. I’ve got fabric (hemp), yarn (heavy cotton) and a two hour sewing lesson.

Above is a bookmark I started with, sewn on the plane ride home.

There’s a large table cloth in progress, which is almost done. I’ve been sewing it over the last 2 1/5 months…

View original post

Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΥΖΗ ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

«Νομίζω πως νιώθω κάτι περισσότερο για την τέχνη μου, αλλά πρέπει να εργαστώ ακόμη εξαιρετικά και να κοπιάσω πολύ για να εναρμονιστούν με μεγαλύτερη ακόμη λεπτότητα τα χρώματά μου, για να αναδειχθούν οι πίνακές μου ακόμη περισσότερο…»

Aπό το ημερολόγιο του Ν. Γύζη

“Αυτές οι σκέψεις θαρρώ ότι στοιχειώνουν το έργο του μεγάλου ζωγράφου, από την αρχή ως  το τέλος της δημιουργικής του περιπέτειας. Ο Γύζης αντιμετωπίζει την τέχνη με δέος,  σαν συνέχεια μιας ιδέας ή μιας πραγματικότητας με βάση τις ανθρώπινες αξίες. Γι’ αυτό τον απασχολούν βασανιστικά η ποιότητα της ζωγραφικής διατύπωσης, η δύναμη της σύνθεσης, η απόδοση του πραγματικού φωτός, ο στέρεος ρυθμός και η έκφραση των μορφών. Ο κόσμος των σχεδίων και των έργων του σφραγίζεται από τη ζωντάνια, την άρρηκτη συνοχή, το ρυθμό και την αρμονία”, γράφει ο Τάκης Μαυρωτάς στα κείμενα της έκθεσης του Ιδρύματος Θεοχαράκη, για το Νικόλαο Γύζη. Ο ίδιος ο ζωγράφος γράφει…

View original post 1,167 more words

Κωνσταντίνος Παρθένης: Η Ζωγραφική

“…Ν’ αντικαθιστά κανείς ένα αντικείμενο μ’ ένα εκφραστικά, λογικό, και αρμο­νικό από γραμμές και χρώματα παιχνίδι, να ζωογονή ότι μοιάζει ξέψυχο, να κάνει την έκταση πιο πλατειά, το φως πιο εντατικό, να αντιμετωπίζη όχι μόνο τη φύση, αλ­λά να ερηνεύη όλες τις ιδέες που μας κυριεύουν, να σμίγη εις τον συνηθισμένον κό­σμο ένα κόσμο υπερφυσικό, στην ελεύθερη διάθεση μιας μυστικής φαντασίας είναι ο θρίαμβος της ζωγραφικής…”

contramee

9456_o_konstantinos_parthenis_self_portrait Κωνσταντίνος Παρθένης-Αυτοπροσωπογραφία,1899

Πηγή: Ουτοπία Νο 1, σελ 127-130

Αναδημοσίευση από το περ. Ανθρωπότης, Ζ, Μάιος 1920, σ. 65.

“Η τέχνη, η ανθρώπινη έκφρασις της ζωής, είναι η ίδια η ιστορία της Ανθρωπότητος, των δεινών της, των ευτυχιών της, των πόθων της, της παθητικής της προ­σπάθειας, ανάμεσα από τους αιώνες και τους πολιτισμούς, προς ένα ιδεώδες ακόμη μυστηριώδες υπό έποψιν ισορροπίας και αρμονίας”.

Στην ατέλειωτη ποικιλία των εκδηλώσεων της τέχνης, διακρίνει κανείς όταν εμβαθύνει στην ιστορία της, μια βαθειά ενότητα μια πρωτεύουσα αρμονία.

Από τα χρόνια των πριμιτίφ έως το κατώφλι της αναγέννησης, από τα σπή­λαια τα γεμάτα σκιές όπου οι πρώτοι καλλιτέχναι σχεδιάζουν χαράζοντας την πέ­τρα, έως τους Καθεδρικούς Ναούς τους φωτισμένους από την φαντασμαγορίαν των υαλωμάτων των, υπό την παναρμόνια Ελλάδα όπου οι μαρμάρινοι θεοί χαμογε­λούν γαλήνια στο λευκό και απέραντο φως έως τις υπέργοκες Ινδίες όπου πλήθος από τέρατα βαρεία και μόλις σχεδιασμένα στο γρανίτη των…

View original post 832 more words

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΡΘΕΝΗΣ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

4f7a1fe3-2662-4df3-b73e-91bcd75c86be.jpg!Portrait

“….Η σύνθεση είναι η λογική έκφραση ενός εσωτερικού και προσωπικού ρυθμού ο οποίος προτού να προσδιορισθή είτε εις το μουσαμά είτε εις το μάρμαρο, προυπήρξε ως μουσική μέσα στην ψυχή του καλλιτέχνη…”

Τις σκέψεις αυτές καταθέτει ο Κωνσταντίνος Παρθένης στο άρθρο του “Η Ζωγραφική” που δημοσιεύεται στο περιοδικό “Ανθρωπότης”, τον Μάιο του 1920. Αν και αποσπασματικές, είναι ενδεικτικές του ιδεώδους της συναισθησίας (Synaestaesie) και του οράματος της σύζευξης των τεχνών που θα χαρακτηρίσουν τον Eλληνα δημιουργό υπό την επίδραση των συμβολιστών. Ο ίδιος, άλλωστε, αγαπούσε τη μουσική, ενώ στα χρόνια παραμονής του στη Βιέννη (1895/96-1903) σπούδασε παράλληλα με τη ζωγραφική και μουσική. Στο έργο του συναντώνται συχνά αλληγορικές απεικονίσεις της μουσικής καθώς και μυθολογικά και θρησκευτικά θέματα μουσικού περιεχομένου. Στις κρίσεις του για τη ζωγραφική, επίσης, χρησιμοποιεί, συχνά μουσικό λεξιλόγιο. Η Ιουλία Παρθένη, γυναίκα του ζωγράφου, ήταν εξαιρετικού ταλέντου μεσόφωνος και ο ίδιος έπαιζε βιολί. Με γνώμονα τις σκέψεις αυτές…

View original post 3,256 more words